Van droom naar samenspeelplek
In Tiel kan Mason eindelijk dichtbij huis spelen
Ruim drieënhalf jaar werkten Tamara de Waal en Simona Schouten aan een plek waar kinderen met én zonder beperking samen kunnen spelen. Op 9 juli 2026 werd de eerste samenspeelplek van Tiel geopend. Een plek die begon met een persoonlijke wens, maar inmiddels van betekenis is voor de hele buurt.
"Mason heeft eindelijk een plek om te spelen"
Voor Tamara de Waal begon het allemaal heel dichtbij: bij haar zoon Mason. In de buurt was voor hem geen plek waar hij samen met andere kinderen kon spelen. Voor een speelplek die voor veel kinderen vanzelfsprekend is, moest hij uitwijken.
Toen er een locatie beschikbaar kwam aan de Harriët Freezerstraat, ontstond een kans om daar verandering in te brengen. Tamara sloeg samen met Simona Schouten, die als docent verbonden is aan De Cambier, de handen ineen.
Ruim drieënhalf jaar later was het zover. Tijdens de opening vertelde Tamara over het moment waarop Mason de nieuwe speelplek voor het eerst zag: "Ik vergeet de reactie van Mason nooit toen hij de speelplek voor het eerst zag. Hij was zó blij. Mason heeft eindelijk een plek om te spelen."
Een plek die echt samen is ontworpen
De nieuwe speelplek is niet zomaar toegankelijk gemaakt. Er is bij het ontwerp gekeken naar hoe kinderen met verschillende behoeften hier samen kunnen spelen.
Zo is de glijbaan extra breed, zodat een kind met begeleiding naar beneden kan. De speelplek is ook bereikbaar met een rolstoel en heeft onder meer een trap met leuning en rustplekken. Het pad is geschikt gemaakt voor rolstoelgebruik en de inrichting is overzichtelijk gehouden.
70 procent van de speeltoestellen is voor iedereen bereikbaar en 50 procent voor iedereen bespeelbaar. Het zit in de manier waarop kinderen de plek kunnen bereiken, gebruiken en beleven. Ook kinderen die slechtziend of slechthorend zijn, in een rolstoel zitten of bijvoorbeeld autisme of ADHD hebben, kunnen hier spelen en elkaar ontmoeten.
De school als aanjager én buurtgenoot
Simona kent de behoefte aan een samenspeelplek niet alleen vanuit haar werk. De Cambier, de school voor voortgezet speciaal onderwijs waar zij werkt, staat midden in de buurt. Leerlingen van De Cambier dachten mee over het ontwerp. En hun betrokkenheid stopt niet bij de opening: ze gaan ook helpen met het onderhoud van de speelplek.
Dat maakt de plek bijzonder. De leerlingen zijn niet alleen gebruikers, maar dragen er ook zelf aan bij. Ze leren verantwoordelijkheid nemen voor hun omgeving en doen ervaring op die later van pas kan komen. Leerlingen leren niet alleen in de klas, maar ook door mee te doen in de wereld om hen heen. Juist deze speelplek biedt daar alle ruimte voor: ze dachten mee over de inrichting, dragen bij aan het onderhoud en zien hoe hun inzet verschil maakt voor andere kinderen in de buurt.
Een van de leerlingen, Maryan (16), zit in de leerlingenraad van De Cambier. Tijdens de opening zei ze: "Het is perfect: precies zoiets waar je van droomt."
En Simona? Zij kijkt na drieënhalf jaar terug op een proces waarin geduld en doorzetten nodig waren. Financiering en papierwerk bleken belangrijke uitdagingen. "Je hebt mensen nodig die naar je willen luisteren en verder kijken dan alleen de papieren."
Een deel van de financiering kwam vanuit het SamenSpeelFonds, een initiatief van Jantje Beton en Stichting het Gehandicapte Kind. Die bijdrage hielp mee om de plannen voor een echte samenspeelplek te realiseren.
Van plek voor Mason naar plek voor de buurt
De kracht van deze samenspeelplek zit misschien wel in het feit dat het verhaal niet bij één kind eindigt. Tamara is moeder van Mason én buurtbewoner. Simona is docent én buurtbewoner. De leerlingen van De Cambier zijn betrokken bij de plek én maken deel uit van de buurt. En de speelplek is er uiteindelijk voor alle kinderen.
Daarmee is de speelplek ook een plek geworden waar kinderen uit de wijk en leerlingen van De Cambier elkaar ontmoeten, samen spelen en vriendschappen kunnen opbouwen. Zo draagt de plek niet alleen bij aan speelplezier, maar ook aan de sociale verbinding in de buurt. Sinds de opening ziet Simona kinderen en jongeren dagelijks spelen en chillen op de plek achter hun huizen.
Wat kunnen anderen hiervan leren?
De samenspeelplek in Tiel begon niet met een kant-en-klaar plan. Er was een moeder die zag wat haar zoon miste. Een docent die dezelfde behoefte bij haar leerlingen herkende. Een plek in de buurt. Een school die mee wilde denken. En mensen die bereid waren om ruim drieënhalf jaar door te zetten.
Dat maakt dit project interessant voor iedereen die zelf met een samenspeelplek aan de slag wil: van ouders en buurtbewoners tot scholen, gemeenten, ontwerpers en maatschappelijke organisaties. De belangrijkste les? Een inclusieve speelplek ontstaat door samen te kijken naar wat kinderen nodig hebben. En door vervolgens samen te zoeken naar wat er wél kan.
Het SamenSpeelFonds hielp in Tiel met een bijdrage om die ideeën werkelijkheid te maken. Maar de speelplek werd pas echt van de buurt doordat verschillende mensen hun kennis, ervaring, tijd en betrokkenheid inbrachten.
Wil je ook een samenspeelplek realiseren?
Kijk dan eerst naar wat kinderen in jouw buurt nodig hebben. Betrek hen bij het proces, zoek samenwerking met scholen, bewoners en gemeente en kijk welke ondersteuning beschikbaar is.
Het SamenSpeelNetwerk helpt organisaties en professionals op weg met kennis, voorbeelden en inspiratie. Via het SamenSpeelFonds is bovendien financiële ondersteuning mogelijk voor initiatieven die kinderen met én zonder beperking samen laten spelen.